Monday, July 9, 2012

သတင္းေထာက္တစ္ဦး၏ မွတ္စု(၄)

ခင္ဗ်ားလည္းခ်စ္သူရွိႏုိင္တာပဲ။ သူလည္းခ်စ္သူရွိေနႏုိင္တယ္။ ခင္ဗ်ားလည္းခ်စ္ေနတဲ့သူရွိေနႏုိင္သလုိ။ အားလုံးလည္းခ်စ္ေနတဲ့သူ၊ ခ်စ္ရမယ့္သူရွိေနႏုိင္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သတင္းေထာက္ေတြက်ေတာ့ ခ်စ္ေရးခ်စ္ရာဆုိတာေတာ္ေတာ္ေျပာရခက္တဲ့ကိစၥဗ်။

သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ရဲ႕ရည္းစားျဖစ္ရတာ၊ သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္ရတာ၊ သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ ရည္စားထားရတာေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အရင္ စီနီယာသတင္းေထာက္ႀကီးေတြဆုိလည္းေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္ၾကပါတယ္။ မိန္းမရေနတဲ့ အစ္ကုိသတင္းေထာက္ေတြဆုိလည္းသူတုိ႔မိန္းမေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးအဆင္ေျပေအာင္ ေနၾကရတာဗ်။

ဘာလုိ႔လဲလုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကေမးမယ္။ သတင္းေထာက္ေတြကသာမန္လူေတြ မဟုတ္ၾကလုိ႔လား။ အခြင့္ထူးခံလူတန္းစားေတြလား။ ဘယ္လုိဟာေတြလည္းလုိ႔ ျပန္ေျပာၾကမယ္ထင္တယ္။

တစ္ခုမွ မဟုတ္ပါဘူး။ သတင္းေထာက္ေတြဆုိတာလည္းသာမန္လူေတြပါပဲ။ ဒါဆုိဘာေၾကာင့္ ခ်စ္ေရးခ်စ္ရာမွာအဆင္မေျပၾကတာလဲ။

သတင္းေထာက္ကုိ ျပည္သူေတြပုိင္တယ္။ သတင္းေထာက္ရဲ႕အသက္ဟာ ျပည္သူေတြလက္ထဲမွာ။ သတင္းေထာက္ဆုိတာဘယ္သူနဲ႔မွ ၿငိစြန္းတဲ့သူေတြ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလုိႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတြေျပာတာ ၾကားဖူးပါလိမ့္မယ္။ သေဘာတူရင္လည္းတူေပါ့ေလ။ မတူရင္လည္း…။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္အျမင္ကေတာ့ သတင္းေထာက္ကုိသတင္းေတြကပုိင္တယ္။ သတင္းေတြကိုသတင္းေထာက္ကခ်စ္ရတယ္။ သတင္းကုိသတင္းေထာက္ကသစၥမေဖာက္ရဘူး။ သတင္းေတြအေပၚေက်ာသားရင္သားမခြဲျခားရဘူး။ အဲဒီလုိျမင္ပါတယ္။
ဒီလုိသာမန္သတင္းေထာက္ေတြကဘာလုိ႔ခ်စ္ေရးခ်စ္ရာမွာအဆင္မေျပျဖစ္ၾကရတာလဲ။

ၿခံဳၿပီးေျပာရင္ရတဲ့ အေျဖကေတာ့ သတင္းေထာက္ေတြဟာအခ်ိန္ကုိမပုိင္ပါဘူး။ အခ်ိန္မရွိပါဘူး။ အိမ္မျပန္ဘဲသတင္းရွိတဲ့ေနရာမွာအိပ္ရတဲ့ ရက္ေတြကလည္းမနည္းဘူးေလ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သတင္းေထာက္ေတြဟာပုံမွန္အားျဖင့္ ေငြေရး၊ ေၾကးေရးမွာခ်ိဳ႕တဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒါေတြကခ်စ္ေရးခ်စ္ရာေတြမွာအဆင္မေျပရတဲ့ အေၾကာင္းေတြပါပဲ။

ဥပမာသတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ဟာသူႀကိဳက္ေနတဲ့ (သတင္းေလာက, က မဟုတ္တဲ့ အျပင္က) ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်ိန္းထားတယ္ဆုိပါစုိ႔။ အဲဒီမွာတင္ ျပႆနာနည္းနည္းရွိပါတယ္။ သူခ်ိန္းတဲ့အခ်ိန္ဟာသူႀကိဳက္ေနတဲ့ေကာင္မေလးပါးစပ္ကေျပာသလုိျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မဟုတ္ပါဘူး။ ရုံးခ်ိန္ရယ္၊ စာမူပိတ္ခ်ိန္၊ ေဖာင္ပိတ္ခ်ိန္၊ ပြဲေတြ၊ အင္တာဗ်ဴးေတြနဲ႔လြတ္တဲ့အခ်ိန္နဲ႔ကုိက္ညီမွ အဲဒီသတင္းေထာက္အတြက္ အဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။ စာမူခထုတ္တဲ့ေန႔လည္း ျဖစ္ရပါဦးမယ္။ အဲ…ေဖာင္ပိတ္မယ့္ေန႔မွ ေကာင္မေလးကအေျဖေပးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေသမယ္သာႀကံေတာ့။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္ေတြမွာအၾကမ္းအားျဖင့္ စိစစ္ေရးကိုစာမူတင္ရတာ ပ-မူနဲ႔ ဒု-မူဆုိၿပီးေတာ့ ႏွစ္ပုိင္းရွိပါတယ္။ ေဆာင္းပါးေတြ၊ သတင္းေဆာင္းပါးေတြ၊ က်န္းမာေရးသတင္းေတြ၊ အစည္းအေဝးသတင္းေတြ၊ ပညာေရးသတင္းေတြ၊ အထူးသျဖင့္ မသုိးတဲ့သတင္းေတြ(ဘယ္အခ်ိန္အဲဒီသတင္းကုိဖတ္ဖတ္ update ျဖစ္ေနမယ့္သတင္းမ်ိဳးေတြ) ကုိပ-မူမွာအဓိကဦးစားေပးအေနနဲ႔ ထည့္ရပါတယ္။ ဒု-မူက်ေတာ့ ကိုယ့္ဂ်ာနယ္ထြက္မယ့္ရက္နဲ႔ အနီးစပ္ဆုံးရက္ေတြမွာ ျဖစ္တဲ့ သတင္းေတြ၊ အထူးသျဖင့္ Breaking News ေတြကုိအဓိကထည့္ရပါတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးေျပာရရင္ေတာ့ မ်က္ႏွာဖုံးတက္ႏုိင္မယ့္ သတင္းမ်ိဳးေတြေပါ့ဗ်ာ။

ဒု-မူမွာေဆာင္းပါးတုိ႔၊ သတင္းေဆာင္းပါးတုိ႔၊ မပါေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆုံးဒု-မူမွာပါ မမွီလုိ႔ က်န္ခဲ့တဲ့ သတင္းေတြကုိေတာ့ “A4 လုိက္တယ္” ဆုိတာရွိပါတယ္။ A4 စာရြက္ကေလးမွာသတင္းေတြကုိထက္,ေအာက္စီၿပီးေတာ့ စိစစ္ေရးကုိတင္ရတာပါ။ အဲဒီ A4 တင္ၿပီးရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့သတင္းျဖစ္ျဖစ္ တင္လုိ႔မရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သတင္းကလည္းေကာင္းေနတယ္၊ စိစစ္ေရးတင္ရင္ ထိႏုိင္တယ္ဆုိရင္ တစ္ခ်ိဳ႕ အယ္ဒီတာေတြကစိစစ္ေရးမတင္ဘဲ Print ေလ့ရွိပါတယ္။ (ေနာက္ရက္မွာေတာ့ အယ္ဒီတာႏွင့္အဖြဲ႔ကေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးႀကီးလက္မွတ္သြားထုိးၿပီေတာ့။ ေနာက္တစ္ခါ မလုပ္ေတာ့ပါဘူးေပါ့။ဒါေပမယ့္ လုပ္တာပဲ။ ေနာက္တစ္ခါ လက္မွတ္လည္းထုိးရတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ နည္းနည္းမ်ားလာၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေလးပတ္တုိ႔၊ ႏွစ္လတုိ႔ ပိတ္တာေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ။)

အဲဒီဒု-မူတင္တဲ့ေန႔ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ေဖာင္ပိတ္ရက္ေပါ့ဗ်ာ။ တုိက္တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုမတူတာေလးေတြ၊ အနည္းငယ္ေတာ့ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာကဂ်ာနယ္ေတြ အမ်ားဆုံးလုပ္ေလ့ရွိတဲ့ပုံစံေလးေတြပါ။အဲဒီ(ဒု-မူနဲ႔ A4)တင္တဲ့ေန႔ကေတာ့ အယ္ဒီတာေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြအလုပ္ေတြကုိအေသအေၾက ျဖတ္ရတဲ့ေန႔ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီေန႔မွာသတင္းေတြလည္းအၿပီးတင္ရမယ္၊ စာမူခကဂ်ာနယ္ထြက္တဲ့ေန႔မွရတာေလ။

အဲဒီလုိအေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ရည္စားရၿပီဆုိရင္ အဲဒီေကာင္ဟာေတာ္ေတာ္ကံထူးတဲ့ေကာင္ပါပဲ။ (တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ သတင္းလုိက္ေနရင္းကုိဗူးေနတဲ့ ဗူးသတင္းေထာက္ေတြလည္းအမ်ားႀကီးေပါ့ဗ်ာ။)

အဲဒီလုိသတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ ရည္းစားရသြားတယ္ဆုိပါစုိ႔ဗ်ာ။ ေကာင္မေလးနဲ႔ခ်ိန္းၿပီဆုိရင္ ေကာင္မေလးကသတိရလို႔ လာေတြ႔ပါဦးတုိ႔၊ ဘာတုိ႔မရဘူး။ မနက္ေျခာက္နာရီေလာက္ထ၊ေကာင္မေလးအိမ္ေရွ႕မွာသြားေစာင့္ၿပီးပန္းစည္းေပးဖုိ႔ အခ်ိန္မရွိပါဘူး။ ေကာ္ဖီဆုိင္မွာထုိင္ၿပီးအတူတူ ၾကည္ႏႈးဖုိ႔ ေဝလာေဝးေပါ့။ အဲဒီသတင္းေထာက္အားတဲ့အခ်ိန္၊ သတင္းေတြပါးတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ဂ်ာနယ္ထြက္တဲ့ေန႔နဲ႔လည္းႀကံဳတယ္၊ ေကာင္မေလးလည္းအားတဲ့အခ်ိန္ဆုံၿပီဆုိရင္ေတာ့ အတုိင္းထက္အလြန္ေပါ့ဗ်ာ။

မျဖစ္စေလာက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဖူးပါတယ္။ သူက ILBC က CT (Class Teacher) ဆုိလားပဲ။ သူ႔ရာထူးလဲေသေသခ်ာခ်ာမမွတ္မိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
အဲဒီေကာင္မေလးနဲ႔ခ်စ္သူျဖစ္ၿပီး ႏွစ္ရက္အၾကာမွာ၈၈ ေက်ာင္းသားေတြ(မင္းကုိႏုိင္၊ ကုိကုိႀကီးတုိ႔အပါအဝင္)ေထာင္ကလြတ္တယ္ဗ်ာ။ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ အဲဒီေန႔ကလည္းေကာင္မေလးရဲ႕ေမြးေန႔။ သူကမင္းကုိႏုိင္ေတြ၊ ဘာေတြ ဂရုမစုိက္ဘူး။ သူ႔ေမြးေန႔မနက္ ၅:၃၀ မွာသူ႔အေဆာင္ကုိလာၿပီးေခ်ာကလက္ေကၽြးရမယ္တဲ့။သူကအဲဒီအခ်ိန္မွာေမြးတာတဲ့ဗ်ာ။သြားေရာ။ ဘယ္လုိျဖစ္ႏုိင္မွာလဲ။

၈၈ ေတြ လြတ္မယ္ဆုိေတာ့ မလြတ္ခင္ညတစ္ညလုံးကင္မရာအသင့္ျပင္၊ ရီေကာ္ဒါအားသြင္း(အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကၽြန္ေတာ့္မွာရုံးကေပးထားတာေလးေတြ ရွိေနပါၿပီ)။ ေနာက္ၿပီးအရင္က၈၈ ေတြရဲ႕ေထာင္က်ခဲ့ဖူးတဲ့ ရက္စြဲေတြ၊ ပုဒ္မေတြ၊ ေရွ႕ေနနာမည္ေတြျပန္စု၊ ႏုိင္ငံျခားသတင္းေတြဌာေတြရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ၊ တစ္ျခားအဖဲြ႔အစည္းေတြရဲ႕ ၈၈ေတြကုိႀကိဳဆုိမယ့္ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ တစ္ညလုံးေစာင့္ၾကည့္ေနရတာေပါ့ဗ်ာ။ ၈၈ ေတြရဲ႕ မိသားစုေတြကုိဖုန္းဆက္။ ဘယ္သူကဘယ္ကုိသြားမလဲေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕(ကၽြန္ေတာ္ႀကံဳခဲ့တာတစ္ခုကကုိလွမ်ိဳးေနာင္ရဲ႕ မိသားစုပါ။ ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းဆက္ေတာ့ တစ္မိသားစုလုံးဝမ္းသာေနၾကလြန္းလုိ့ တစ္ေယာက္မွ စကားမေျပာႏုိင္ၾကပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္လည္းအဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာမေမးေတာ့ပါဘူး၊ လြတ္မယ္ဆုိတာေသခ်ာေအာင္ အတည္ျပဳၿပီးေတာ့ ဖုန္းခ်လုိက္ပါတယ္။)ရွာသင့္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြအကုန္ရွာ၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကုိအခြင့္သင့္ရင္ ေမးလုိ႔ရမယ့္ ေမးခြန္းေတြကုိအယ္ဒီတာနဲ႔တုိင္ပင္၊ အႀကံညဏ္ေတာင္းရေသးတယ္။

[ဒီလုိမ်ိဳးအေရးႀကီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ (Public Figure) တစ္ေယာက္ကတစ္ခုခု (တစ္ေနရာရာက ျပန္လာတာ၊ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္ဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အခ်ိန္) အဲဒီလုိအခါမ်ိဳးေတြမွာသတင္းေထာက္ေတြကခံစားခ်က္ကုိဦးစားေပးၿပီးေမးခြန္းေတြကုိအဓိကေမးေလ့ရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သူနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အျပင္မွာေလာေလာဆယ္ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ေကာလာဟလလုိကိစၥမ်ိဳးေတြကုိေမးရပါတယ္။ သူ(အေမးခံရသူ) ေျဖရွင္းၿပီးေျဖရမယ့္(အခ်ိန္ယူေျဖရမယ့္)ေမးခြန္းမ်ိဳးေတြ သြားေမးရင္ေတာ့ ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္ အေျဖေတြပဲရတတ္ပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္းေျဖေလ့ေျဖထလဲမရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ (ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဦးေက်ာ္ဆန္းတုိ႔လုိအခ်ိန္ရရ၊ မရရေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္လုပ္တတ္တဲ့သူေတြကေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။)
လက္တန္းေျဖႏုိင္မယ့္ ေမးခြန္းမ်ိဳးေတြ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေရြးၿပီးေမးရပါတယ္။

တစ္ခုရွိေသးတာကအဲဒီလုိအေျပးအလႊားေမးခြန္းေတြ ေမးေနတုန္းတစ္ျခားသတင္းေထာက္ေတြ သိထားၿပီးတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳး၊ ဒီလုိအခ်ိန္မ်ိဳးမွာမေမးသင့္တဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးသတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ေယာက္ကေမးမိရင္ေတာ့၊ အခ်င္းခ်င္းအဟားခံရပါတယ္၊ ဒါေတာင္ မသိဘူးလားဆုိတဲ့ အထာန႔ဲပါ။]
အဲဒီလုိျပင္ဆင္ရင္းနဲ႔ တစ္ညလုံးအိပ္ဖုိ႔အခ်ိန္ေတာင္မရွိပါဘူး။

ေနာက္ေန႔မနက္ ၅ နာရီေလာက္ကတည္းက အင္းစိန္ေထာင္ေရွ႕မွာသြားေစာင့္ေနရတယ္။ ေကာင္မေလးကုိဘယ္ကေခ်ာကလက္ေကၽြးႏုိင္ပါ့မလဲဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာကုိကုိႀကီးတုိ႔၊ မင္းကုိႏုိင္တုိ႔ေကၽြးမယ့္ေခ်ာကလက္ကုိပဲေမွ်ာ္ေနရတယ္။ ဒီသတင္းကဂ်ာနယ္ေရွ႕ဖုံး(Front Cover) မွာပါမွာကုိးဗ်။ ဘယ္အခ်ိန္ထြက္လာမလဲတစ္ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္နဲ႔ေပါ့။ အင္းစိန္ေထာင္ကေနေလယဥ္ကြင္းကုိသြား။ ေလယဥ္ကြင္းမွာေလယဥ္နဲ႔ပါလာမယ့္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကုိတစ္ေန႔လုံးေစာင့္ရတယ္။ ေလယဥ္တစ္စီးဆုိက္လာၿပီေဟ့ဆုိရင္ သတင္းေထာက္ေတြ တုိးလုိ႔၊ ႀကိတ္လုိ႔ေပါ့ဗ်ာ။ သတင္းေထာက္ အေယာက္ ၁၀၀ ေလာက္ၾကားထဲမွာတုိးလုိ႔၊ ေဝွ႔လုိ႔။ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ ေပ်ာ္စရာႀကီး။
၄ နာရီေလာက္မွ ၿပီးသြားတယ္။

အဲဒီကေနေနာက္ဆုံးမင္းကုိႏုိင္ကသူ႔အိမ္မွာသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္မယ္ဆိုတာနဲ႔ ေတာင္ဥကၠလာမွာရွိတဲ့ သူ႔အိမ္ကုိတန္းသြား။ သြားတာကေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ နာမည္ႀကီးၿပီး၊ ခ်မ္းသာတဲ့ ဂ်ာနယ္တုိက္ကသတင္းေထာက္ေတြကေတာ့ ဂ်ာနယ္တုိက္ကထုတ္ေပးထားတဲ့ ကားေတြနဲ႔ တစ္ေနရာေနတစ္ေနရာကုိသြားၾကတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္းသတင္းေထာက္ေတြစုၿပီးတကၠစီငွားၿပီးသြားၾကတယ္။သတင္းေထာက္ဆုိတာကလည္းသတင္းတစ္ခုႀကိဳသိၿပီဆုိရင္ အဲဒီသတင္းမျဖစ္ခင္ကတည္းက ႀကိဳေရာက္ေနမွ စိတ္ခ်မ္းသာတာဗ်။ အဲဒီလုိမရွိတဲ့ သတင္းေထာက္က်ေတာ့လည္းသူမ်ားကားေတြနဲ႔ ကားႀကဳံလုိက္ေပါ့ဗ်ာ။(မွတ္မွတ္ရရ ကၽြန္ေတာ္ဆုိေလယဥ္ကြင္းမွာတုန္းက ျမန္မာပုိ႔စ္ကအစ္ကုိႀကီးေကၽြးတဲ့ မနက္စာစားၿပီး၊ Messenger ဂ်ာနယ္ကကားနဲ႔ ကားႀကံဳလုိက္ခဲ့တာ)။

တစ္ခုေျပာရဦးမယ္ဗ်။ မင္းကုိႏုိင္တုိ႔၊ ကုိကုိႀကီးတုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ ေထာင္ကထြက္လာမွ ဓါတ္ပုံသတင္းေထာက္ေတြ သူတုိ႔အစြမ္းျပခြင့္ရသလုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိသတင္းေထာက္အသစ္ေတြလည္းအေတြ႔အႀကံဳသစ္ေတြ အမ်ားႀကီးရခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကဒီဘက္မွာေထာင္ကထြက္ေနတဲ့အခ်ိန္ေကာင္မေလးဆီမွာေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ျပည္တြင္းစစ္ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ျဖစ္ၿပီးေနၿပီ။ အဲဒီေန႔ကေကာင္မေလးဆီေတာင္ မေရာက္လုိက္ပါဘူး။ ည ၁၁:၃၀ ေလာက္မွအိမ္ျပန္ေရာက္တယ္။ ေရာက္တာနဲ႔ ဓါတ္ပုံေတြစစ္၊ သတင္းေရးဖုိ႔ျပင္ရတယ္။ဖုန္းလည္းမဆက္ျဖစ္လုိက္ဘူး။
ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္ထိေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကုိအက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားတယ္။ ဘာမွလည္းမေျပာဘူး။ ဖုန္းဆက္ရင္ အင္း၊ဟင့္အင္ အဲဒီႏွစ္လုံးပဲေျပာတယ္။

၈၈ ေက်ာင္းသားေတြ လြတ္တဲ့သတင္းကလည္းစိစစ္ေရးထိတယ္။ (ခပ္တုံးတုံးဓါတ္ပုံေလး ႏွစ္ပုံနဲ႔ စိစစ္ေရးကျပင္ဆင္၊ ျပဳျပင္၊ ျဖတ္ေတာက္ၿပီးသတင္းတုိတုိေလးတစ္ပုဒ္ပဲပါတယ္။ ခဲေလသမွ် သဲေရက်ပါပဲ။)
သိပ္မၾကာပါဘူးဗ်ာ။ ႏွစ္လေလာက္ပါပဲ။ ေကာင္မေလးလည္းဘယ္ခံႏုိင္မလဲ။တစ္လမွာသူနဲ႔ေတြ႔ရတဲ့အခ်ိန္ကသူတို႔ ILBC ေက်ာင္းအားတဲ့ Sunday မွာ ကၽြန္ေတာ္ သတင္းမရွိပါမွ ေတြ႔ၾကရတာ။

အဲ…သတင္းေထာက္ဆုိတာကလည္းသတင္းေပၚအိပ္၊ သတင္းနားစားဆုိေတာ့(ျမန္မာဗီဒီယုိေတြထဲကလုိ-“ရွင္…ကၽြန္မနဲ႔သတင္းဘယ္သူ႔ကုိပုိခ်စ္လဲ”လုိမ်ိဳးေမးခြန္းေတြ ထြက္လာေတာ့တာေပါ့။ သတင္းေထာက္တုိ႔မ်က္ရည္ ေျမမခစတမ္း။ လမ္းခြဲတစ္ခုမွာ ၿငိမ္သက္ဆဲကုိယ္စီဒါဏ္ရာမ်ားနဲ႔ ေပါ့ဗ်ာ။

ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ဗ်။ သတင္းေထာက္ေတြဟာသတင္းေလာက, က မဟုတ္တဲ့ တစ္ျခားနယ္ပယ္ကလူေတြနဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္ၾကလုိ႔သာဒီလုိအခက္အခဲေတြ ႀကံဳေတြ႔ၾကရတာပါ။ သတင္းေထာက္အခ်င္းခ်င္းခ်စ္သူေတြျဖစ္ၾကရင္ေတာ့………။
(ဆက္ဦးမည္)

No comments:

Post a Comment